Hafty szkoły tucholskiej są bogate, pełne, a dość duże, powtarzające się motywy wyznaczają ich specyficzny rytm, symetrię, uzupełnianą mniejszymi elementami i długimi giętkimi łodyżkami. Zazwyczaj w hafcie szkoły tucholskiej stosuje się co najmniej jedenaście odcieni kolorów złota i bursztynu, a w zasadzie nie ogranicza się ich gamy, bowiem tylko od umiejętności osoby haftującej, powielającej jej wzornictwo zależy ich liczba i dobór, a istotne jest aby był ‘bursztynowy”. Wzornictwo szkoły tucholskiej było komponowane w oparciu o stare przedwojenne albumy z lat dwudziestych. Czerpano z nich, dziś już pewnie zapomniane motywy, takie jak róg obfitości czy piękny kwiat storczyka. W sztuce szkoły tucholskiej, oprócz haftu bursztynowego, tucholskiego, uprawia się haft siedmiobarwny, w kolorystyce szkoły żukowskiej, zwany w Tucholi niebieskim, popularny również wśród innych tamtejszych hafciarek. I w tym przypadku również dzięki takiej kompozycji, wzornictwo nieco odbiega od innych szkół kaszubskich.